Home » Onderwerpen » Duurzaam ondernemen » Agribusiness » Visserij
Nederland en vis zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De visserijtraditie is diep geworteld in de Nederlandse cultuur. Daarbij wordt het imago van vis steeds beter: vis is gezond, het is lekker en het is een natuurproduct.
Visserijbeleid is per definitie internationaal. Vissen zwemmen vrij rond en leggen vaak enorme afstanden af. De vis is van niemand, terwijl velen denken recht op hem te hebben. Internationale afspraken zijn dus nodig om overbevissing te voorkomen.
Het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) is verantwoordelijk voor het visserijbeleid in Nederland. Het langetermijnbeleid voor de visserij is gericht op verduurzaming en vernieuwing. Een duurzame visserij houdt schade aan het watermilieu zo klein mogelijk en stemt de vangsten daarop af. Er moet evenwicht bestaan tussen de beschikbare hoeveelheden vis in de natuur en wat vissers kunnen vangen. Bij een duurzame visserij proberen vissers ook zoveel mogelijk jonge vis te sparen en ongewenste bijvangsten te voorkomen. Uiteindelijk levert dit voor vissers een goed visbestand op, waaruit ze blijvend kunnen oogsten.
Naar bovenVooral het beleid voor de zeevisserij, het Gemeenschappelijk visserijbeleid (GVB), is Europees. Zo bepalen de visserijministers van de Europese Unie (EU) jaarlijks hoeveel van een bepaalde vissoort gevangen mag worden. Dit is de TAC (Total Allowable Catch = totaal toegestane vangst). Op basis van de verschillende TAC's wordt vervolgens bepaald hoeveel elk land per vissoort mag vangen. Dit zijn de visquota. Deze quota mag elk land dan weer zelf verdelen onder zijn vissers. De hoeveelheid vis die een visser van een soort mag vangen heet contingent. Naast het quotum- en contingentensysteem bestaat er een zeedagensysteem: vissers mogen maar een beperkt aantal dagen op zee zijn om hun contingent te vangen.
De Nederlandse visserijvloot bestaat uit moderne kotters, diepvriesschepen en een groot aantal kleine bootjes. De vloot telt ruim zevenhonderd zeevisserijschepen, waar ongeveer drieduizend mensen werken. Met kotters wordt gevist op schol, tong, kabeljauw, wijting, schelvis en garnalen.
Buiten de Noordzee vissen twaalf diepvries trawlers met ruim zeshonderd bemanningsleden op haring, horsmakreel, blauwe wijting en makreel. Deze trawlers vissen in Europese, Chileense en Afrikaanse wateren. De gevangen vis wordt op de schepen schoongemaakt en ingevroren. De trawlers zijn wereldwijd inzetbaar.
Bij de kokkel- en oestervisserij en bij de mosselcultuur zijn ruim honderd schepen betrokken. Daarnaast bestaat er de visserij met de vaste/staande netten. Hier zijn ongeveer tweehonderd vaartuigen actief.
Naar boven
